Be Right Back

“Δεν ξέρουμε γιατί ο προστάτης έχει τόσες απολήξεις νεύρων αλλά είναι πολύ έξυπνο και ηδονικό ντιζάιν”…!! Διαβάζοντας αυτή τη φράση στο διαδίκτυο βρέθηκα μπροστά σε ένα δυσάρεστο δίλημμα συνειδητοποιώντας πως έχω ξεχάσει! Δε θα πω ψέματα… Διαβάζοντας το εν λόγω gay κείμενο την πρώτη φορά δεν μπορούσα να καταλάβω ή να θυμηθώ τι δουλειά έχουν στην ίδια πρόταση οι λέξεις προστάτης και ηδονικό! Και έτσι κατέληξα πάλι εδώ… Μεταξύ αγνώστων! Ή μπορεί κι όχι – αν λάβουμε υπόψη ότι η μισή blogόσφαιρα έχει δει την άλλη μισή καβάλα στο δελφίνι! Τίποτα δε μένει κρυφό… και ο νοών νοείτω!

Νέο έτος. Χιονοστοιβάδα γεγονότων, σκηνές απείρου κάλλους, “κομφούζιο” επικρατεί έξω από το σπίτι μου, όπου τα νούμερα τελειώνουν γρήγορα καθώς οι άντρες που δεν πρόλαβαν να ακούσουν το “είμαι ο Γιάννης και μόλις τελείωσα” συμπληρώνουν αίτηση ελπίζοντας. Τζι εστέκαν τζαι εθαυμάζασιν «μα τί ωραίαν δόμην!» Μάν η Στενή τούτη σσιόρ τζι είπαν να την πλατύνουν; Ααααχ! Το πίστεψες? Αθώε αναγνώστη! Τόση ησυχία ούτε τέλος Σεπτεμβρίου αφήνοντας τη Μύκονο για να καταλάβεις. Τόση ησυχία για τόσο καιρό που δε φαίνεται πια περίεργη. Τόση ησυχία που δε γεννά τίποτα ύποπτο ως συνηθίζεται! Η ιστορία γνωστή και χιλιοπαιγμένη. Πού είναι ο βαλεντίνος οεο?!

4 μήνες πριν

~~~~~

“Εγώ που δεν αισθάνομαι φόβο σημαίνει ότι δεν έχω να χάσω τίποτα? ‘Η φοβάμαι τόσο που δεν το αισθάνομαι?”

Την κατέβηκα τη σκάλα στο υπόγειο, έκατσα εκεί κάτω πολλές μέρες μέσα στο σκοτάδι και τελικά υπάρχει απάντηση και είναι η δεύτερη! Θα εκπλαγείτε με το πόσο αδιάφορος (στα όρια της αναισθησίας) μπορεί να γίνει κάποιος προκειμένου να μη πληγωθεί. Και άκουγα αυτήν τη φωνούλα να μου λέει “να ζήσεις, να αφεθείς και να πληγωθείς ή να επιστρέψεις στην κόλαση της ακινησίας!”… και να εύχομαι να με κάψουν στην πυρά που δεν το κάνω (ή που ακούω τη φωνούλα)!

Και έφτασα στο σημείο να κοιτάω τα άστρα και να βλέπω μόνο ζώδια όπως λέει και το τραγούδι. Να με κοιτάζει κάποιος στο Γκάζι και να είμαι έτοιμος να κάνω το γύρο του θριάμβου (Βουτάδων-Κωνσταντινουπόλεως-Τριπτολέμου).

Άτιμη κοινωνία…

PS. Καλώς σας βρήκα once again!

PS.2 Νομίζω πως μόλις ανακάλυψα το retro!

.::I have to escape::. (Fearless Fear..!)

Λένε ότι φοβάσαι μόνο όταν έχεις κάτι να χάσεις… Εγώ που δεν αισθάνομαι φόβο σημαίνει ότι δεν έχω να χάσω τίποτα..? Ή φοβάμαι τόσο πολύ που δεν το αισθάνομαι..? Πριν ξεκινήσω να γράφω αυτό το post σκεφτόμουν ότι πια δεν έχω τίποτα καινούργιο να πω… Και ότι, ίσως, ήρθε η ώρα να σταματήσω το “blogging”… Επειδή, όμως, δεν είμαι σίγουρος (πότε ήμουν άλλωστε..?) απλά θα κάνω μια αποχή… Και αν βρέθει κάτι καινούργιο -λέω αν!- θα επανέλθω..! Farewell…!!

PS. This city (and its people) is getting sticky and cruel… And I have to escape…