Marco VersuS Dapper (plus ορισμός μελαγχολίας)

Δεν ξέρω αν είμαι ο μόνος που χωρίς να έχω συγκεκριμένο πρόβλημα κάποιες φορές νιώθω μια γλυκιά (γλυκιά..? Τέλος πάντων…) μελαγχολία. Μήπως αλλιώς τις φαντάζομαι αυτές τις μέρες και αλλιώς είναι..? Πιθανόν..! Θέλω να παραθέσω αυτή μου τη διάθεση και να ρωτήσω, είμαι ο μόνος..?

Κάποιος μου είπε σήμερα ότι έχω μελαγχολικό βλέμμα κι έχω αρχίσει και κοιτάω όλες τις αγελάδες κατάματα… Δεν εννοούσε -απαραίτητα- τα ζώα, έχω μπόλικες και στη δουλειά..!

‘Ολοι μας λίγο πολύ καθημερινά βιώνουμε κάποια συναισθήματα, τα οποία είτε υποβαθμίζουν την ποιότητα της ζωής μας (η μελαγχολία που λέγαμε) είτε βάζουν σε δοκιμασία τις σχέσεις μας με τους γύρω μας… Δε θα μπω σε λεπτομέρειες… Με λίγα και απλά λόγια, η συναισθηματική μου νοημοσύνη υπολειτουργεί…

Ένας λευκός στην ζούγκλα βλέπει να τον περικυκλώνουν κάποιοι μαύροι.
- Θεούλη μου, λέει τρομαγμένος, την έβαψα, την έβαψα, τι να κάνω;
Τότε ακούγεται μία βροντώδης φωνή από ψηλά:
- Βλέπεις αυτόν με τα φτερά στο κεφάλι; Είναι ο αρχηγός.
- Ναι, ναι Θεούλη μου, με ακούς, την έβαψα, θα κάνω ότι μου πεις.
- Πάρε μία πέτρα και ριχτή στο κεφάλι του αρχηγού.
Ο άνθρωπος τρομοκρατημένος παίρνει την πέτρα και πετυχαίνει τον άγριο στο δόξα-πατρί. Και τότε η φωνή από ψηλά του λέει:
- Τώρα την έβαψες!

Πού είναι αυτή η νεράιδα (a.k.a. πουστονεράιδα by profylaktiko) όταν τη θες..? Γιατί ο Θεός (ή όποιος…) σε εμπαίζει… Εγώ ένα ξέρω… Όποιος κατουράει στη θάλασσα το βρίσκει στο αλάτι… Anyhow, αλλού θέλω να καταλήξω… Βρήκα έναν “τρόπο” να μου φτιάχνει τη διάθεση όταν πέφτω σε nirvana… Ιδού…

Αμερικανός ηθοποιός, 25 χρονών… Λοιπά στοιχεία δε σας ενδιαφέρουν…

Και για την ακατάλληλη πάτα εδώ

Κόπηκες..?