Αρχική > John&theCity > Ο Τέλειος Έρωτας… (Σταμάτα να διαδίδεις μ@λ@κίες..!)

Ο Τέλειος Έρωτας… (Σταμάτα να διαδίδεις μ@λ@κίες..!)

Το μέτριο με ψυχικά, ή άλλου είδους, χαρίσματα δε συγκινεί πια… Και όσο εμείς μιλάμε ο πήχης… ανεβαίνει!

Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής με ενοχλούν αφόρητα όσοι λένε “παν μέτρον άριστον” (και παρόμοιες-ηλίθιες εκφράσεις) και όσοι ξεκινούν την περιγραφή της σχέσης τους με τη φράση “ναι μεν αλλά”. Το μόνο που καταφέρνουν να μου αποδείξουν είναι πόσο λίγο είναι το μέτριο και πόσο βαρετή μπορεί να γίνει μια “συμβιβάζουσα” σχέση..! Ωστόσο, είναι γεγονός ότι πολλές φορές χάνουμε το χρόνο μας αναζητώντας τον τέλειο σύντροφο-εραστή αντί να προσπαθούμε να δημιουργήσουμε τον τέλειο έρωτα. Είναι τόσο λεπτή αυτή η γραμμή…

Αρνούμαι κατηγορηματικά (και πολλοί που ξέρω) να δεχτώ ότι το τέλειο δεν υπάρχει πουθενά ή την εναλλακτική άποψη ότι ένας τέλειος έρωτας θα ήταν ανιαρός… Δεν μπορεί..! Στον έρωτα δε χωράει λογική…

Καμιά φορά πάνω στον έρωτα έχουμε ψευδαισθήσεις που γίνονται φανερές όταν αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε αν προλαβαίνουμε να σώσουμε τη σχέση ή αν θα τη σώσουμε τελικά… Όταν η ένταση δεν είναι διαρκής και δε βιώνεται σωματικά, συναισθηματικά και εγκεφαλικά… Γιατί να μπω στον κόπο;; Όταν η καρδιά δε χτυπάει δυνατά… Όταν το σώμα δε βρίσκεται σε κατάσταση υπερδιέγερσης και έντονης ερωτικής επιθυμίας… Όταν τα συναισθήματα δεν εναλλάσσονται απο ευτυχία σε φόβο… Γιατί να μπω στον κόπο;; Στον έρωτα δε χωράει λογική…

ΥΓ.1 Ο ανεκπλήρωτος έρωτας είναι μάλλον ο τέλειος έρωτας. Δεν τελείωνει ποτέ, δεν ξεφτίζει και δε συμβιβάζεται. Ίσως γιατί δεν έχει περιθώρια απομυθοποίησης ή ίσως γιατί είναι ανεκπλήρωτος και πιθανότατα τέτοιος θα μείνει…

ΥΓ.2 Το τέλειο βρίσκεται εκεί έξω… Ρίσκαρέ το…

  1. Σεπτεμβρίου 3, 2008 σε 14:40 | #1

    εγώ νομίζω πως όχι τον τέλειο, αλλά τον απόλυτο έρωτα, τον βιώνεις και μέσα από την απόρριψη [κάπου το έχω ξαναγράψει αυτό].
    και αυτό το λέω γιατί τότε μόνο, βλέπεις τις δυνατότητές σου και το που μπορείς να φτάσεις!

    καλή σου μέρα και φιλιά!

  2. Σεπτεμβρίου 3, 2008 σε 15:03 | #2

    Ε μα που είναι; Μπορεί να ψάχνουμε μια ζωή να τον βρούμε..
    μπορούμε να περιμένουμε τόσο; Γι’ αυτό και καμιά φορά μπορεί να χρειαστεί να συμβιβαστείς..

  3. Σεπτεμβρίου 3, 2008 σε 16:06 | #3

    Kaloi einai oi teleioi erwtes kai na patheneis diafora otan vlepeis ti sxesi sou, alla apo diki mou empeiria oses fores toxw zisei (dyo) teleiose apotoma, kata ti gnwmi mou oi pathiasmenoi erwtes den kratane, antithetws se ayti ti fasi tis zwis mou pou eimai erwtevmenos alla den kovw kai fleva, niotho apisteyti iremia kai asfaleia. Ennoeite oti paizei rolo kai o anthrwpos.
    Oi anthrwpoi apo ti fysi mas eimaste axaristoi, akoma kai to teleio na exoume vrei (pou den yparxei kata ti gnwmi mou) panta theloume kati kalytero me apotelesma na menoume monoi mas. O exthros tou kalou einai to kalytero leei o laos. Apo tin alli de symfwnw me tous symvivasmous, kapoia vasika pragmata prepei na yparxoun! H alitheia einai kapou sti mesi:-)
    Oreo post;-)

  4. Σεπτεμβρίου 3, 2008 σε 16:25 | #4

    @profylaktiko: Καλημέρα..! Δε μπορώ να πω ότι σε έπιασα… Εγώ την απόρριψη τη βιώνω διαφορετικά… Νεύρα, κατάθλιψη, απογοήτεση κοκ… Φιλιά..!

    @hfaistiwnas: Εγώ έχω ακόμα υπομονή… Ας περιμένω λίγο ακόμα… ;-)

    @music bug: Μάλλον ορίζουμε διαφορετικά τον έρωτα..! Εγώ δε θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που ένιωσα ερωτευμένος… Ενθουσιασμένος ναι..! Στο ότι είμαστε αχάριστοι θα συμφωνήσω απόλυτα… Αχαριστία, ολιγαρκία και συμβιβασμός είναι έννοιες που σηκώνουν πολλή συζήτηση… Thanks… :-)

  5. Σεπτεμβρίου 3, 2008 σε 16:28 | #5

    ναι αυτά είναι η φάση της ολικής απόρριψης-πάμε γι άλλα. απλά όταν είσαι φουλ ερωτευμένος (που λέει και το άσμα), προσπαθείς, το παλεύεις και έτσι βλέπεις που φτάνεις. διαφορετικά, όταν το παρατάς με την πρώτη, κάποιες φορές δεν αξίζει κιόλα…

    καλησπέρα

  6. Σεπτεμβρίου 3, 2008 σε 19:17 | #6

    i swsti frasi einai “metron ariston” na tous diorthwneis opote sto lene alliws :ppp
    oso gia ta ypoloipa..den ta sxoliazw,euxaristw :P

    ta filia mou

  7. Σεπτεμβρίου 4, 2008 σε 12:49 | #7

    συμφωνω συμφωνω συμφωνω σε ολα
    εκτος απο το θεμα του ανεκπληρωτου ερωτα…
    Ο ανεκπληρωτος ερωτας ξεφτιζει καποια στιγμη, δεν ειναι διαρκης ή στην χειροτερη απομυθοποιειται το αντικειμενο του ποθου… ακομα χειροτερα…

    Το θεμα ειναι ο ερωτας, το κυνηγι, η προσαρμογη και η ενταση ειναι παντα σε συνισταμενη με τον χρονο.

    Ο Χρονος ειναι ο μεγαλυτερος καταστροφεας.
    Ο χρονος ξεφτιζει, αποδοκιμαζει, διαλυει, αποσυνθετει…
    Μειωνει: εντασεις, αισθηματα, αντοχες, υπομονη, κουραγιο….

    Τελικως σε ενα παραμυθι, ποιο ειναι το ζητουμενο? Ο ερωτας,
    Ο συμβιβασμος ή η συντροφικοτητα ?

  8. Σεπτεμβρίου 4, 2008 σε 17:41 | #8

    Ως μάστερ στα ανεκπλήρωτα θα συμφωνήσω.

  9. Tramp…*
    Σεπτεμβρίου 5, 2008 σε 14:22 | #9

    Πολυαγαπημένε….

    Μην θλίβεσαι και μην κοπανιέσαι…!!Όλοι καταλάβαμε ότι για να πιστεύεις ακόμα στον έρωτα…σίγουρα ακόμα τον περιμένεις (κι εσύ κι εγώ μαζί…!!). Όχιιι…δεν λέμε ποτέ στον κουτσό ότι δεν θα περπατήσει ξανά. Αλλά να ζούμε και με ψευδαισθήσεις…?? Έλεος αιθεροβάμων φίλε…!!!

  10. Σεπτεμβρίου 5, 2008 σε 14:23 | #10

    ..Mην νομίζεις…Κι εγώ τα ίδια λέω..Αλλά μεταξύ μας..?!
    Ας είμαστε ειλικρινείς.

  11. Σεπτεμβρίου 6, 2008 σε 12:37 | #11

    g spot ontws metron ariston einai!
    simvivasmos kanonika den prepei na iparxei, alla kamia fora, kapoia stigmi tha kaneis kapoion, toulaxiston omws frontise na ton diorthwseis.
    to spastiko me merikous kollimenous sto teleio einai oti exoun plasei sti fantasia tous kati, kai an kapoios estw kai fainomenika apoklinei elaxista apo afto ekeinoi trexoun makria xwris na dwsoun mia efkairia…

  12. Σεπτεμβρίου 8, 2008 σε 18:25 | #12

    @g spot unveiled: Αυτό θα τους λέω… Τα φιλιά μου και σε σένα..! ;-)

    @x-oyranoy: Εσύ πες μου… Αν και στα παραμύθια δεν έχω δει κανέναν να συμβιβάζεται… Πάντα το καλύτερο κομμάτι παίρνει ο πρωταγωνιστής..!

    @mahler: Χαίρομαι..! Δικός μου είσαι εσύ..! Χα χα…

    @tramp: Τράβα να δεις αν έρχομαι..! Κουτσή είσαι και φαίνεσαι… ;-)

    @mr.wintour: Κι εγώ από αυτούς του κολλημένους είμαι… Αλλά αν δε φάω τα μούτρα μου τώρα… Πότε..?

  13. Σεπτεμβρίου 12, 2008 σε 18:47 | #13

    Θα συμφωνήσω πιο πολύ ΔΕΝ γίνεται με όσα λες.
    Συνήθως αυτό που λέω είναι
    “Θέλω να ζήσω έντονα συναισθήματα και απόλυτα πάθη.
    Το μέτριο είναι βαρετό.”

    Και όντως δεν ήταν καθόλου βαρετό αυτό που έζησα.
    (Θέλω να πω στους παραπάνω ότι δεν είναι καθόλου ουτοπία αυτό που λες).

    Απλά πρέπει να μαζέψεις τα κομμάτια του εαυτού σου μετά.
    Και τις “βίδες” από την βιβλιοθήκη. ;)
    Και μετά σε κατηγορούν όλοι ότι έχεις γίνει killer γιατί λες σε όλους “ΟΧΙ” περισσότερα από σε εθν. επέτειο της 28ης.

    Αλλά έχεις να στήσεις την βιβλιοθήκη εσύ…
    (Είμαι σίγουρη ότι με καταλαβαίνεις!) :)

    Φιλιά!

  14. Σεπτεμβρίου 12, 2008 σε 19:43 | #14

    @drama queen: Αυτό να λες… “Έχω να στήσω βιβλιοθήκη..!” Χα χα… Θεά..! Καλώς ήρθες… :-)

  15. Σεπτεμβρίου 26, 2008 σε 03:08 | #15

    Γιατί αυτός ο ιστοχώρος δεν έχει άλλη γλωσσική υποστήριξη;

  1. No trackbacks yet.